کلاس هنر یکی از شادترین بخش‌های روز در مهدکودک است، اما همین فضای آزاد و پرجنب‌وجوش، اگر قانون روشنی نداشته باشد، می‌تواند به ریختن وسایل، لیز خوردن یا به دهان رفتن رنگ و قلمو برسد. مدیران و مربی‌های مهدکودک به دنبال راهی هستند که ایمنی را حفظ کنند بدون اینکه فعالیت هنری به مجموعه‌ای از «نه» تبدیل شود. در این نوشته قانون‌های ساده‌ای را مرور می‌کنیم که بچه‌ها می‌فهمند و به خاطر می‌سپارند.
ایمنی از آماده‌سازی فضا شروع می‌شود
بسیاری از خطرها پیش از ورود بچه‌ها به کلاس قابل پیشگیری‌اند. پیش از هر جلسه‌ی هنری، این موارد را بررسی کنید:
- میز و صندلی: میزها ثابت باشند و صندلی‌ها به اندازه‌ی قد بچه‌ها. روی میزها پوشش بکشید تا وسایل سر نخورند.
- زمین: مسیر رفت‌وآمد باز باشد. اگر رنگ یا آب روی زمین ریخت، فوراً پاک شود تا کسی لیز نخورد.
- وسایل در دسترس: فقط وسایلی را روی میز بگذارید که برای همان فعالیت لازم است. وسایل مخصوص بزرگسالان مثل قیچی تیز، کاتر یا چسب داغ در کمد و دور از دسترس بچه‌ها بماند.
- مقدار کم رنگ: رنگ را کم‌کم در ظرف‌های کوچک بریزید تا در صورت واژگون شدن، مشکل کوچک بماند.
- دستمال و سطل زباله: نزدیک میز باشند تا مربی مجبور نشود بچه‌ها را برای پیدا کردنشان تنها بگذارد.
انتخاب وسایل مناسب
وسایل هنری کلاس را با توجه به گروه بچه‌ها انتخاب کنید. برای مثال، مجسمه‌های بسته‌های دنیای یانی از پودر سنگ بدون سیمان ساخته شده‌اند تا به دست بچه‌ها آسیب نزنند. هر بسته شامل چند مجسمه‌ی سفید، ۴ رنگ قرمز، زرد، سبز و آبی، یک قلمو و یک پیش‌بند است. با این حال، هر وسیله‌ای که انتخاب می‌کنید، فعالیت همیشه باید با نظارت مربی انجام شود.
قانون‌های ساده برای بچه‌ها
قانون‌ها وقتی مؤثرند که کوتاه، مثبت و قابل تصور باشند. به جای «رنگ را نخور»، بگویید «رنگ فقط برای مجسمه است». فهرست زیر را می‌توانید با تصویر روی دیوار کلاس نصب کنید:
- رنگ و قلمو فقط برای کار هنری است؛ به دهان، چشم و صورت نزدیک نمی‌شود.
- هنگام کار، سر جایمان می‌نشینیم؛ با قلموی رنگی راه نمی‌رویم.
- اگر چیزی ریخت، به مربی خبر می‌دهیم؛ خودمان روی زمین خیس نمی‌دویم.
- وسایل دوستمان را بدون اجازه برنمی‌داریم.
- بعد از کار، دست‌هایمان را می‌شوییم.
- کارهای خیس را لمس نمی‌کنیم؛ صبر می‌کنیم تا خشک شوند.
چطور قانون‌ها را به بچه‌ها آموزش دهیم؟
نشان دادن به جای گفتن
هر قانون را با یک حرکت نمایشی نشان دهید. مثلاً قلمو را بردارید و با اغراق، آن را به سمت دهان ببرید و بعد بگویید «اوه نه! قلمو مال مجسمه است» و آن را روی مجسمه بگذارید. بچه‌ها معمولاً این صحنه‌های خنده‌دار را بهتر از توضیح به خاطر می‌سپارند.
تکرار در شروع هر جلسه
در ابتدای هر جلسه‌ی هنری، یک یا دو قانون را با بچه‌ها مرور کنید. می‌توانید آن را به یک بازی سؤال و جواب تبدیل کنید: «قلمو برای چیه؟» و بچه‌ها با هم جواب دهند: «برای مجسمه!»
تشویق رفتار درست
وقتی کودکی قانون را رعایت می‌کند، به آن اشاره کنید: «دیدم وقتی رنگت ریخت، به من خبر دادی. کار درستی بود.» توجه به رفتار درست، معمولاً بیش از تذکر دادن اثر دارد.
وقتی قانونی رعایت نشد
بچه‌ها گاهی قانون‌ها را فراموش می‌کنند و این طبیعی است. با آرامش کنار کودک بروید، قانون را با همان جمله‌ی کوتاه همیشگی یادآوری کنید و اجازه دهید کارش را ادامه دهد. پرهیز از سرزنش جلوی جمع، به کودک کمک می‌کند که از کلاس هنر دلسرد نشود.
نقش مربی در نظارت
قانون‌ها جای نظارت بزرگسال را نمی‌گیرند. چند نکته برای مربی:
- تعداد بچه‌های سر هر میز را طوری تنظیم کنید که بتوانید همه را ببینید.
- در طول فعالیت، کلاس را ترک نکنید. اگر لازم است بیرون بروید، از همکار بخواهید جایتان بماند.
- هرگونه چسباندن، آویزان کردن یا نصب کارها روی دیوار را خود مربی انجام دهد.
- برای خشک شدن، کارها را در قفسه‌ای بالاتر از دسترس بچه‌ها بگذارید و صبر کنید تا رنگ کامل خشک شود.
- اگر کودکی حساسیت یا شرایط خاصی دارد، از والدین بخواهید پیش از شروع فعالیت‌ها به شما اطلاع دهند.
اگر مدیر مهدکودک هستید و می‌خواهید فعالیت رنگ‌آمیزی مجسمه را در برنامه‌ی کلاس‌ها قرار دهید، فرم همکاری و خرید عمده را ثبت کنید تا همکاران ما تماس بگیرند. برای دیدن بسته‌ها هم می‌توانید به فروشگاه دنیای یانی سر بزنید.
جمع‌بندی: قانون کم، روشن و همیشگی
ایمنی در کلاس هنر مهدکودک با سه چیز ساخته می‌شود: فضایی که از قبل آماده شده، چند قانون کوتاه و مثبت که بچه‌ها با بازی و تکرار به خاطر می‌سپارند، و مربی‌ای که در تمام مدت کنارشان است. با این پایه، بچه‌ها با خیال راحت خلق می‌کنند و والدین هم با اطمینان کار هنری کودکشان را تحویل می‌گیرند.
